Un guirriu nel espaciu
Qué bien ñarru ye’l xacíu
na tenyera les monxures.
Cuántu enfotu espreganciáu
pente sangre y xigomencies.
Qué lloñe y escuru’l mundu
que s’escuende pacullá
de la pica les narices...
Xingando lloqueros, blincando planetes,
d’esti sitiu ayén, otra vuelta soi
un guirriu nalando metanos l’espaciu.
07/06/2008 20:27
.